Zakażenie Clostridioides difficile.

Kryteria kliniczne

• Każda osoba, która spełnia co najmniej jedno z następujących czterech kryteriów z grupy A lub z grupy B: 4)
• Grupa A. Kryteria nie wymagające potwierdzenia laboratoryjnego:
• - stwierdzenie rzekomobłoniastego zapalenia jelit w badaniu endoskopowym dolnego odcinka przewodu pokarmowego,
• - zmiany w jelicie grubym charakterystyczne dla zakażenia Clostridioides difficile stwierdzone w badaniu histopatologicznym
• przeprowadzonym na materiale pobranym podczas endoskopii, kolektomii lub autopsji.
• Grupa B. Kryteria wymagające potwierdzenia laboratoryjnego lub epidemiologicznego:
• - biegunka,
• - toksyczne rozszerzenie okrężnicy (megacolon toxicum).

Kryteria laboratoryjne

• Co najmniej jedno z następujących trzech kryteriów:
• - wykrycie toksyny A lub B Clostridioides difficile w stolcu biegunkowym,
• - izolacja toksynotwórczego szczepu Clostridioides difficile w stolcu biegunkowym,
• - wykrycie genu kodującego toksynę A lub B Clostridioides difficile w stolcu biegunkowym.
• Co najmniej jedno z następujących dwóch kryteriów:
• - stwierdzenie obecności dehydrogenazy glutaminianowej (GDH) w stolcu biegunkowym,
• - izolacja szczepu Clostridioides difficile ze stolca biegunkowego bez określenia toksynotwórczości.

Kryteria epidemiologiczne

• Stosowane jest wyłącznie w przypadku osób będących w trakcie lub po przebytej niedawno antybiotykoterapii
• - Powiązanie epidemiologiczne polegające na przeniesieniu z człowieka na człowieka.

Klasyfikacja przypadku

• A. Przypadek możliwy
• Każda osoba, u której lekarz rozpoznał zakażenie jelitowe Clostridioides difficile.
• B. Przypadek prawdopodobny
• Każda osoba spełniająca kryterium kliniczne z grupy B ORAZ co najmniej jedno z dwóch następujących kryteriów:
• - kryterium laboratoryjne przypadku prawdopodobnego,
• - kryterium epidemiologiczne.
• C. Przypadek potwierdzony
• Każda osoba spełniająca kryterium kliniczne z grupy A (niewymagające potwierdzenia laboratoryjnego)
• LUB
• każda osoba spełniająca kryterium kliniczne i laboratoryjne przypadku potwierdzonego.

• 1) Zgłoszeń zakażeń C. difficile rozpoznanych ponownie przed upływem 2 tygodni od poprzedniego zachorowania (wystąpienia objawów) i rozpoznania nie należy wykazywać w sprawozdaniach MZ-56 jako nowych zachorowań.
• 2) Definicja wprowadzona w 2020 r.
• 3) Bezobjawowych zakażeń C. difficile nie wykazuje się w sprawozdaniach MZ-56.
• 4) W opisie kryteriów klinicznych wykorzystano definicję wprowadzoną decyzją Komisji Wykonawczej Unii Europejskiej w 2018 r. (2018/945/EU) na potrzeby nadzoru nad zakażeniami szpitalnymi.